Balantidioza (Balantidium coli)
Balantidium coli pasożytuje w postaci trofozoitu i cysty. Obie wyżej wymienione formy Balantidium mają największe rozmiary spośród wszystkich pierwotniaków mających zdolność do prowadzenia pasożytniczego trybu życia na terenie organizmu człowieka. Trofozoit Balantidium coli osiąga wielkość 30-200 µm, cysta osiąga wielkość 45-90 µm, mikroskopowa identyfikacja tego pierwotniaka ze względu na wielkość i cechy charakterystyczne formy cysty i trofozoitu nie nastarcza wielu trudności analitykowi.
Trofozoit Balantidium coli o charakterystycznym gruszkowatym, asymetrycznym kształcie jest gęsto i równomiernie pokryty krótkimi rzęskami. Na biegunie przednim trofozoitu znajduje się cytostom, przez który pierwotniak pobiera substancje pokarmowe; natomiast na biegunie tylnym widoczny jest otwór (tzw. cytopyge), przez który usuwane są niestrawione resztki pokarmowe. Na terenie cytoplazmy trofozoitu widoczny jest charakterystyczny dla Balantidium coli aparat jądrowy złożony z dużego jądra o nerkowatym kształcie (tzw. macronucleus) oraz drugiego mniejszego jądra (micronucleus) leżącego po stronie wklęsłej jądra dużego. Na terenie cytoplazmy widoczne są również 2 wodniczki tętniące oraz liczne mniejsze wodniczki pokarmowe. Balantidioza – to choroba zakaźna, rozwijająca się w wyniku zakażenia pierwotniakiem Balantidium coli.
Objawy balantidiozy
- biegunka z okresowo występującymi dużymi ilościami śluzu i krwi
- nudności i wymioty
- brak łaknienia
- bóle brzucha
- bóle głowy
- utratę masy ciała
- niedokrwistość w morfologii krwi
Cykl rozwojowy Balantidiozy
Pierwotniak ten jest szeroko rozpowszechniony i zakażenie typowo występuje u świń, które zarówno są rezerwuarem jak i gospodarzem pasożyta. Do zakażenia człowieka dochodzi drogą oralną, poprzez spożycie pożywienia lub wody skażonych świńskim kałem, który zawiera cysty Balantidium coli. Opisywano również zakażenia drogą bezpośredniego kontaktu z osobą zakażoną. Połknięte cysty uwalniają trofozoity, które przebywają i namnażają się w świetle jelita grubego, powodując jej naciek zapalny z ogniskową martwicą i wytworzeniem owrzodzeń. U większości chorych przebiega to bezobjawowo, jednak u niektórych pojawia się biegunka – główny objaw choroby. Choroba bardzo rzadko przebiega z objawami krwawienia z przewodu pokarmowego, który może imitować czerwonkę. Nigdy w przebiegu balantidiozy nie dochodzi do zajęcia drogą krwi innych narządów (jak ma to miejsce w pełzakowicy).
