Bruzdogłowiec szeroki (Diphyllobothrium latum) Występuje w Finlandii, Szwajcarii, we Francji, na Syberii oraz w okół dużych jezior na pograniczu Kanady i USA. W Polsce zarażenie bruzdogłowcem szerokim występuje sporadycznie. Źródłem zarażenia są plerocerkoidy, kilkucentymetrowe larwy robakowate, pasożytujące w rybach słodkowodnych. Postać dojrzała samicy ma 2-9 m długości i wytwarza znaczna liczbę jaj wydalanych z kałem. Bruzdogłowca łatwo można rozpoznać, na podstawie mikroskopowego badania kału. Tasiemiec ten wywołuje niecharakterystyczny zespół objawów ogólnych i dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego. U 2% nosicieli występuje niedokrwistość megaloblastyczna, spowodowana znacznym wybiórczym wchłanianiem witaminy B12 przez tasiemca.
Tasiemczyca (Taenia saginata) jest to największa tasiemczyca w Europie ze względu na zwyczaj spożywania surowego mięsa i znaczny stopień zanieczyszczenia środowiska ściekami. W Polsce podlega obowiązkowej rejestracji i przymusowemu leczeniu.
Objawy choroby bruzdogłowca szerokiego
- kurczliwość jelita cienkiego
- nadkwaśność
- zmniejszenie wydzielania enzymów trawiennych
- zapalenie wyrostka robaczkowego
- zapalenie dróg żółciowych
- bóle w nadbrzuszu (o charakterze ucisku lub ssania, zwłaszcza rano)
- mdłości
- zwieszenie lub upośledzenie łkania
- utraty masy ciała
- osłabienie
- wymioty
- biegunka lub zaparcia
- zaburzenia snu
- uczucie ucisku w gardle
