Pasożyty » Gronkowiec

Zatrucie pokarmowe

admin — Wed, 15 Apr 2009 11:21:02 +0000

Wywołane enterotoksyna gronkowcową. Enterotoksyna B jest jedną z wielu egzotoksyn wytwarzanych przez bakterie Staphylococcus aureus. Wywołuje zatrucia pokarmowe, może spowodować zatrucie drogą wziewną. do zatruć enterotoksyną B dochodzi w wyniku nie przestrzegania elementarnych zasad higieny – np. nie mycie rąk po wytarciu nosa, podczas przygotowywania żywności.Przeniesione na żywność bakterie S. aureus, jeśli tylko natrafią na korzystne dla rozwoju warunki, zaczynają się namnażać. W temperaturze powyżej 4oC zaczynają wytwarzać egzotoksynę – enterotoksynę B. Zatrucie następuje po spożyciu pokarmu, w którym rozwijały się bakterie S. aureus. Enterotoksyna jest białkiem stabilnym termicznie, denaturuje ją dłuższe gotowanie (dłużej niż 30 minut).

Objawy:

silne wymioty, nudności oraz biegunka
symptomy zatrucia inhalacyjnego to wysoka gorączka od 39,4 do 41oC
suchy kaszel,
bóle głowy
bóle mięśniowe
dreszcze i ogólne wyczerpanie które może się utrzymywać nawet przez 5 dni.

Wstrząs toksyczny

admin — Wed, 15 Apr 2009 11:20:08 +0000

To choroba wielonarządowa przebiegająca z gorączką, wysypka zapalną z następczym złuszczeniem i niedociśnieniem. Chorobę wywołuje TSST – 1. W powstawaniu zespołu uczestniczą również inne toksyny. Występowanie zespołu wiąże się dość ściśle z używaniem przez kobiety w okresie miesiączki tamponów dopochwowych, lub wkładów dopochwowych zapobiegających ciąży.

Gronkowcowy zespół oparzonej skóry

admin — Wed, 15 Apr 2009 11:19:33 +0000

Jjest to uogólnione złuszczające się zapalenie skóry wywołane zakażeniem szczepem S. aureus wytwarzającym toksynę – eksfoliatynę. Choroba występuje u noworodków i dzieci poniżej 5 roku życia

Objawy:

zmiany skóry (nietypowe objawy)
płoniczopodobna wysypka wstępna w okół ust (rozszerza się na tułów i kończyny)
miękkie, pękające pęcherze na ograniczonej przestrzeni (po dotknięciu skóra wygląda jak oparzona)

Gronkowcowe zapalenie układu moczowego

admin — Wed, 15 Apr 2009 11:14:08 +0000

Jest drugim po E. coli, najczęściej wystepujacym zakażeniem tego układu, zwłaszcza u młodych kobiet. Przebieg jest często skąpoobjawowy.

Gronkowcowe zakażenie ośrodka układu nerwowego

admin — Wed, 15 Apr 2009 11:13:46 +0000

Nie przekraczają 10% wszystkich innych zakażeń bakteryjnych, częściej są wynikiem przeżutów droga krwionośną w przebiegu zapalenia wsierdzia niz zakażeń pierwotnych. Występują w postaci ropnia mózgu, rdzenia krędowego, rzadziej zmian ropnych w przestrzeniach nad i podoponowych. Również S. aureus jest najczęstszym powodem wewnątrznoczaszkowego septycznego zakrzepowego zapalenia żył.

Gronkowcowe zapalenie płuc

admin — Wed, 15 Apr 2009 11:12:49 +0000

Zdarza się rzdko, stanowi 3% wszystkich zapaleń płuc, częściej występuje w czasie epidemi grypy. Cechą róznicująca je zx innymi jest skłonnosc do tworzenia się ropni płuc, ropniaków opłócnej oraz odmy opłucnowej. Zakażenie w wyniku intubacji (na oddziałach intensywnej terapii) mogą być częściej wywołane szczepem szpitalnym mało wrazliwym na antybiotyki.

Zapalenie kości i szpiku

admin — Wed, 15 Apr 2009 11:12:23 +0000

Jest najczęściej wywołane zakażeniem S. aureus. Zdarza się po urazach i otwartych złamaniach.

Ropienie mnogie pach

admin — Wed, 15 Apr 2009 11:11:48 +0000

Opis choroby: są to głębokie guzy i zmiany zapalne, ze skłonnością do rozmiękania i bliznowacenia, umiejscowione głównie w okolicy pach (tu: gruczoły potowe apokryfowe), powstałe w wyniku zakażenia gronkowcem. Czas trwania to Kilka do kilkunastu miesięcy.
Objawy: guz lub guzek, wyniku procesu chorobowego dochodzi do powstania blizn i przetok. Inne objawy to bolesność. występowania głębokich guzów, jam wypełnionych ropą oraz przetok i bliznowacenia,
Lokalizacja: pachy, narządy płciowe, odbyt, brodawki sutkowe u kobiet.

Zapalenie pęcherzowe i złuszczające skóry

admin — Wed, 15 Apr 2009 11:11:25 +0000

Opis choroby: zapalenie skóry o ciężkim przebiegu, w którym skóra wygląda jak po ciężkim oparzeniu II stopnia. Charakteryzuje się pęcherzami i spełzaniem naskórka. Wywołana przez bakterie gronkowca. Choroba może trwać kilka dni, ale możliwe są powikłania płucne, jelitowe o ciężkim przebiegu.
Lokalizacja: skóra całego ciała.
Objawy: płaskie i wiotkie pęcherze, których pokrywy szybko ulegają przerwaniu i oddzielając się płatowo odsłaniają rozległe powierzchnie skóry pozbawione naskórka. Dotyczy najczęściej dzieci do 3 miesiąca życia – ale może dotyczyć też dorosłych.

Liszajec pęcherzowy

admin — Wed, 15 Apr 2009 11:10:32 +0000

Opis choroby: Występują zmiany pęcherzykowato – ropne w pierwszych tygodniach życia. Zakażenie moż nastąpić od personelu opiekującego się noworodkiem.
Objawy: wykwity w postaci pęcherzów, początkowo wypełniony treścią surowiczną, później surowiczno-ropną.

Czyrak, czyraczność

admin — Wed, 15 Apr 2009 11:10:08 +0000

Opis choroby:

Czyrak – ropne zapalenie okołomieszkowe z wytworzeniem czopa martwiczego.
Czyraczność – liczne czyraki w rozmaitym okresie rozwoju, których powstaniu sprzyjają choroby przemiany materii, a zwłaszcza cukrzyca, choroby nerek, zadurzenia immunologiczne, ogólne wyniszczenie.
Czyrak gromadny – skupienie się i zlewanie czyraków (liczne czopy martwicze w nacieczonym ognisku). Występuje u osób charłaczych, niedożywionych, w przypadku współistnienia ciężkich schorzeń ogólnych. Cechuje się występowaniem licznych czopów martwiczych w zlewnym i nacieczonym ognisku.
Objawy: naciek zapalny w otoczeniu mieszka włosowego (guzek sinoczerwony bolesny), obecność czopa martwiczego, bolesność.
Lokalizacja: skóra całego ciała. Czyraki w okolicy wargi górnej, oczodołu i skroni mogą dawać groźne powikłania w wyniku przejścia zakażenia na zatoki jamiste i opony mózgu.

Figówka

admin — Wed, 15 Apr 2009 11:09:37 +0000

Opis choroby: figówka to przewlekła odmians ropnego zapalenia mieszków włosowych na twarzy wywołana zakażenie gronkowca.
Lokalizacja: twarz, rzadziej na owłosionje skórze głowy.Choroba może się utrzymywać kilka miesięcy a nawet lat.
Objawy: krostki, grudki,rozmiekające guzy, niszczenie mieszków włosowych,

Zapalenie mieszka włosowego

admin — Wed, 15 Apr 2009 11:09:14 +0000

Opis choroby:to dość często wystepujaca choroba, której sprzyjaja drobne urazy, skaleczenia, zadrapania. Jest to stan zapalny ujścia mieszka włosowego, przechodzący na cały mieszek i otoczenie. Jeśli stan zapalny utrzymuje się moga powstać ropienie i czyraki.
Lokalizacja: twarz, tułów i kończyny.
Objawy: żółtawy pęcherzyk ropny o trwałej napiętej pokrywie, często przebity włosem, otoczonym rąbkiem zapalnym, otoczony rąbkiem zapalnym

Zakażenia skóry

admin — Wed, 15 Apr 2009 10:51:23 +0000

Rozwijają się w razie zakażeń mieszków włosów. Są ro zazwyczaj zmiany rumieniowe lub grudkowe na skórze owłosionej, rzadziej obejmują głębsza warstwę skóry. Towarzyszy im uczucie świądu, niewielkiego bólu. Nieleczone zakażenie szerzy się na sąsiednie rejony, powstaje obrzęk, wyraźny rumień i nadwrażliwość skóry. Czyraki powstają w miejscach narażonych na macerację skóry, w przypadkach zaniedbań higieny osobistej, zmian trądzikowych. Szczególnie groźne ze względu na umiejscowienie są czyraki szyi, twarzy i zmiany ropne w błonach śluzowych; bywają one źródłem rozsiewu lub przerzutów. Zakażenia gronkowcowe zlokalizowane w miejscach, gdzie skóra jest gruba, mało elastyczna (szyja, grzbiet), sprzyja powstawaniu czyraczności przebiegającej zwykle ze stanami gorączkowymi, leukocytozą, znacznym bólem i poczuciem choroby. Częsta jest wówczas bakteriemia. Pojawiająca się bakteriemia może brać początek z miejscowych ognisk ropnych (oparzenia, ropnie, cellulitis, osteomyelitis, arthritis) lub ognisk wewnątrznaczyniowych (zgłębiki wewnątrznaczyniowe, dożylne stosowanie narkotyków). U chorych nie znajduje się ogniska zakażenia. Czasami chorzy z bakteriemią umieraja w ciągu 12 – 24 hz wysoka gorączką, tachykardią, sinicą i zapaścią naczyniową. Zwykle choroba zaczyna się wplniej z gorączką hektyczną, przerzutami ropni formujących się w kościach, nerkach, płucach, w mięśniu sercowym, śledzionie, mózgu lub w innych. Najczęstszym powikłaniem zakażenia gronkowcowego jest gronkowcowe zapalenie wsierdzia, przede wszystkim u osób uzaleznionych. Śmiertelnośc wynosi 20-30%. Czasem przyczyną mogą być wszczepione zastawki, zwłaszcza u osób ze współistniejącymi chorobami i często hospitalizowanych.

Gronkowiec złocisty

admin — Sun, 05 Apr 2009 13:02:26 +0000

Gronkowce (Staphylococci) są Gram-dodatnimi ziarenkowcami, rosnącymi w warunkach tlenowych lub względnie beztlenowych. W preparatach barwionych z podłoża płynnego układają się w charakterystyczne grona, stąd ich nazwa. Zakażenia gronkowcowe u ludzi mogą być przyczyną wielu chorób o różnej patogenezie, umiejscowieniu i przebiegu, od drobnych powierzchniowych schorzeń dkóry lub błon śluzowych, nie wymagających leczenia, przez zatrucie pokarmowe, aż do ciężkich narządowych lub uogólnionych chorób groźnych dla życia.

Dla człowieka najgroźniejsze są:

gronkowiec złocisty (rozkłada koagulaze i wytwarza toksyny i hemolizyny)
gronkowiec koagoulazododatni (będący przyczyną zakażeń szpitalnych przez kaniule i cewniki, a także przez wszczepione protezy)
gronkowiec saprofityczny ( w zakażeniach dróg moczowych)

Miejsca w których kolonizuje się gronkowiec złocisty:

błony śluzowe jamy nosowo-gardłowej
pochwa u kobiet
wśród personelu szpitala na wielu przedmiotach szpitalnych używanych wielokrotnie bez wyjaławiania
wśród chorych przyjmujących stale iniekcje (chorzy na cukrzycę, narkomani)

Źródła zrażenia:

brudne ręce
zakażony sprzęt
chorzy z ranami po oparzeniach
chorzy z odleżynami
osoby po zbiegach chirurgicznych

Gronkowce działają na organizm człowieka za pośrednictwem wielu wytwarzanych substancji, a wiele innych czynników pozwala im przetrwać w niesprzyjających warunkach. Ściana komórki bakteryjnej składa się z dużych kompleksów białkowo-cukrowych, kwasu teichowego i białka A, które jest ważnym składnikiem powierzchni komórki ( nadaje trwałość komórki , blokuje fogocytozę i niszczy płytki krwi).

Ważna właściwością gronkowców jest ich zdolność do wytwarzania oporności na antybiotyki. Odporność powstaje w wyniku wytwarzania przez gronkowce β-laktamaz, cech a ta ma charakter genetyczny, zazwyczaj wykazuje oporność w stosunku do wszystkich antybiotyków β-laktamowych, a także cefalosporyn. Ponad 50% cięższych zakażeń ma swój początek w powierzchniowych ranach skóry, skąd gronkowiec przedostaje się do głębiej położonych tkanek i krwi. Rzadziej miejscem zakażenia bywa przewód pokarmowy, układ oddechowy lub układ moczowo-płciowy. Wprowadzenie gronkowców bezpośrednio do krwi może zachodzić w czasie zabiegów w szpitalu. Niemal 100% dorosłych osób ma przeciwciała dla gronkowców, ale niestety nie ma przeciwciał dla toksyn gronkowcowych; rola odporności humoralmnej w zakażeniach gronkowcowych nie jest jasna.