Pasożyty » Grzybica

Grzybica głowy

admin — Wed, 15 Apr 2009 09:43:47 +0000

Grzybica głowy - grupa grzybic obejmujących skórę głowy.

Do grzybic głowy należą:

grzybica woszczynowa

jest rzadko spotykaną obecnie grzybicą. Grzybicę woszczynową wywołują przede wszystkim dermatofity z gatunków: Trichophyton schoenleinii, T. mentagrophytes v. granulosum, T. mentagrophytes v. quinckeanum, Microphyton gypseum. Może występować na skórze gładkiej, lecz przeważnie zajmuje owłosioną skórę głowy. Jej charakterystycznym wykwitem jest okrągła, szarawożółta tarczka (scutulum), w środkowej części lekko wklęśnięta, silnie przylegająca do skóry, średnicy 1-2 cm, będąca w istocie strupem zawierającym nitki kolonii grzyba; włosy w obrębie zmian stają się szare, matowe, szorstkie, pokręcone, łatwo się łamią i tracą elastyczność. Infekcji towarzyszy cuchnący zapach. Tarczki tworzą na coraz większej powierzchni grube złogi, pod którymi przy dłuższym stadium choroby, powstają gładkie, lśniące blizny, całkowicie pozbawione włosów. Obok odmiany typowej (favus follicularis) istnieja też beztarczkowe odmiany choroby: łupieżopodobna (favus pityroides) i łuszczycopodobna (favus impetigoides). Zakażone włosy świecą matowozielono w świetle lampy Wooda. Obecnie w Polsce ta odmiana grzybicy jest rzadkością, nadal jest rozpowszechniona np. w krajach afrykańskich.

Objawy:
- zmiany w postaci kubków woszczynowych lub tarczek,
– wykwity grudkowe, grudkowo-krostkowe, naciekowe pokryte strupem,
– ogniska powierzchowne z łupieżowatym złuszczaniem.

łupież pstry

powierzchowne zakażenie naskórka, objawiające się żółtobrunatnymi plamami zlokalizowanymi głównie na klatce piersiowej, wywołane przez drożdżaki z gatunku Pityrosporum ovale (inne nazwy: Pityrosporum furfur, Pityrosporum orbiculare, Malessezia furfur). Pojawia się zwykle po okresie dojrzewania płciowego, bardzo rzadko występuje u dzieci. Najczęstsza lokalizacja to klatka piersiowa, tułów, szyja i owłosiona skóra głowy.

Objawy:

różowe lub żółtobrunatne plamy o typowej wielkości 3–4 mm, nieregularnego kształtu, dobrze odgraniczone, o tendencji do obwodowego szerzenia się i zlewania ze sobą, tak ze zajmują duże powierzchnie skóry;
powierzchnia zmian ma skłonność do drobnego, otrębiastego złuszczania się;
świąd występuje sporadycznie;
plamy uwidaczniają się po posmarowaniu nalewką jodową, w lampie Wooda wykazują żółtawą lub ceglastą fluorescencję;
zmiany mają tendencję do nawrotów;
pod wpływem promieni słonecznych miejsca zmienione nie ulegają opaleniu, jest to związane z produkcją przez patogen inhibitora melanogenezy, kwasu azelainowego; stad nazwa „pstry” odnosząca się do białych ognisk w obrębie niezmienionej, opalonej skóry.

grzybica strzygąca

jedna z postaci grzybicy głowy, ma dwie odmiany: powierzchniową i głęboką.

Postać powierzchniowa wyróżnia się charakterystycznymi wykwitami. Są to okrągłe, wyraźnie ograniczone ogniska, w których obrębie widać krótko, tuż przy skórze, nierówno poułamywane, przerzedzone włosy, zniszczone grzybem.
Postać głęboka grzybicy strzygącej występuje najczęściej na głowie dziecka lub na skórze brody u mężczyzny. Wywołuje ona ostry stan zapalny z tworzeniem się bolesnych guzków różnej wielkości Przy ich ucisku udziela się treść ropna. Na miejscu tych zmian włosy ulegają zniszczeniu i dlatego po wygojeniu powstają stałe wyłysienia i blizny.

Objawy : zależnie od nasilenia objawów zapalnych (co pozostaje w związku z rodzajem zakażającego grzyba i jego wewnątrz- lub zewnątrzwłosową lokalizacją)

Grzybica paznokci

admin — Wed, 15 Apr 2009 09:16:34 +0000

Grzybice powodują głównie bakterie dermatofity. Zaatakowany przez nie paznokieć stopniowo zmienia wygląd, traci swe różowe zabarwienie, ulega pobruzdowaniu i łatwo się kruszy. Naskórek pod zgrubiałym i popękanym brzegiem płytki ulega nadmiernemu rogowaceniu. Te zmiany mogą się utrzymywać długo i stanowią dla chorego dokuczliwe utrudnienie w codziennym życiu, a dla jego otoczenia źródło zakażenia pośredniego lub bezpośredniego. Grzybica paznokci często jest następstwem grzybicy stóp – choroby, którą ma ok. 42 proc. ludzi. Czasem ją lekceważymy, bywa, że jej w ogóle nie dostrzegamy. Stopy swędzą, czasem nawet pieką, ale uważamy, że to skutek nadmiernego wysuszenia skóry, złego mydła i nie szukamy pomocy u lekarza. Może właśnie dlatego grzybica paznokci staje się plagą wśród Polaków. Lekarze twierdzą, że cierpi na nią 21 proc. populacji. Głównym źródłem zakażeń są baseny, łaźnie, sauny (drewniane podesty). Ale można się też zarazić, używając cudzych butów, skarpet lub przyborów do pedikiuru. Do infekcji grzybiczych predestynują choroby ogólnoustrojowe, np. cukrzyca, otyłość, niedokrwistość, zaburzenia hormonalne, żołądkowo-jelitowe, układu odpornościowego i krążenia, a także długa terapia antybiotykami, przyjmowanie sterydów i chemioterapia.

Wyróżniamy pięć typów grzybicy paznokci:

1.Dalsza i boczna podpaznokciowa onychomikoza

Ten typ grzybicy paznokci jest najczęściej spotykany. Grzyby atakują paznokcie od strony wolnego brzegu płytki paznokciowej lub bocznych wałów paznokciowych i zajmują w pierwszej kolejności łożysko paznokcia. W wyniku tego dochodzi do nadmiernego rogowacenia i unoszenia dystalnej części płytki paznokciowej. Płytka paznokciowa zostaje objęta zakażeniem przechodzącym z łożyska. Grzybica obserwowana jest częściej w obrębie paznokci rąk. Może występować jako postać pierwotna i wtórna. Postać pierwotna występuje rzadko i wywoływana jest zwykle przez rubrum. Postać wtórna, wywoływana grzybami drożdżopodobnymi, związana jest często z urazem, cukrzycą, chorobą Raynauda, chorobami o podłożu autoimmunologicznym i zaburzeniami hormonalnymi. Poprzedzona jest zwykle zapaleniem wałów paznokciowych (paronychia).

Objawy:

żółtawobrązowe zabarwienie paznokcia
łamliwośc paznokcia
paznokieć ma nierówny wolny brzeg i odstaje od łożyska.

2.Bliższa podpaznokciowa onychomikoza

Grzyby niszczą eponychium i wnikają do macierzy paznokcia od strony proksymalnej. W kolejnej fazie zajmowana jest płytka paznokciowa. Ten typ grzybicy częściej obserwuje się na paznokciach rąk niż stóp. Rozwija się szczególnie często u osób immunosupresorowanych, np. biorców przeszczepów nerek.

Objawy:

zbielenie paznokcia
wykruszanie paznokcia

3.Powierzchowna onychomikoza

Grzyby atakują płytkę paznokciową od strony jej powierzchni. Ponieważ na tej drodze zakażenia grzyby napotykają znaczny opór w postaci keratyny, nie dochodzi do zmian dystroficznych. Wyróżnia się dwie odmiany powierzchownej grzybicy paznokci: białą powierzchowną onychomikozę – białe plamy, czarną powierzchowną onychomikozę – czarne plamy. Biała powierzchowna onychomikozą jest znacznie częstsza, czarne zabarwienie pojawia się zazyczaj wyjątkowo rzadko, może być wynikiem zakażenia wywołanego np. przez Trichophyton rubrum var. nigricum.

Objawy:

zmiana zabarwienia paznokcia
plamkowe ogniska

4.Wewnątrzpłytkowa onychomikoza

Grzyby wnikają bezpośrednio do płytki paznokciowej od wolnego jej brzegu, bez wcześniejszego zajmowania łożyska. Brak rogowacenia podpaznokciowego oraz onycholizy jest istotnym elementem różnicującym ten typ grzybicy od dalszej i bliższej podpaznokciowej onychomikozy.

Objawy:

nierówna powierzchnia płytki paznokciowej
blaszkowate złuszczenia
przebarwienia białe
matowienie paznokcia

5.Całkowita dystroficzna onychomikoza

Grzybica ta rozwija się niezależnie od mechanizmu wnikania grzybów do płytki paznokciowej. Jest ona wyrazem bardzo zaawansowanego procesu, który początkowo może być wspomnianymi powyżej typami, najczęściej dalszą i boczną podpaznokciową onychomikozą czy bliższą podpaznokciową onychomikozą. Paznokieć jest hiperkeratotyczny, na ogół z cofniętym (wykruszonym) dalszym brzegiem.

Objawy:

matowienie paznokcia
przebarwienia żółto-brązowe
rogowacenie
wykruszanie

Grzybica jamy ustnej i gardła

admin — Wed, 15 Apr 2009 09:05:50 +0000

Grzybica jamy ustnej jest poważnym problemem stomatologicznym. Najczęstszym czynnikiem etiologicznym tych zakażeń są grzyby z rodziny drożdżopodobnych (Cryptococcaceae) z rodzaju Candida.

O rozwoju grzybicy (kandydozy) jamy ustnej decyduje:

odporność organizmu
wiek
sposób odżywiania
warunki socjalne.

Czynnikami zwiększającymi ryzyko infekcji to

zaburzenia hormonalne
zmiany nabłonkowe
cukrzyca
zmiany w składzie mikroflory
niedoczynność tarczycy
dieta wysoko-węglowodanowa
nadczynność przytarczyc
niedobory żelaza lub kwasu foliowego
immunosupresja

U zarażonego mogą wystąpić powikłania przewodu pokarmowego lub dróg oddechowych. Istnieje również ryzyko przedostania się grzybów do krwi i wywołania zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych lub zapalenia wsierdzia.

Objawy:

białawe plamy o wyglądzie ściętego mleka na błonie śluzowej
nadżerki i owrzodzenia
protetyczny lub linijny rumień dziąsłowy
środkowe romboidalne zapalenie języka
w kąciakach ust: nadżerki, bolesne pęknięcia

Rozróżniamy następujące Kandydozy:

1.Kandydoza rumieniowa (atroficzna)

Kandydoza rumieniowa charakteryzuje się nabłonkową atrofią lub brakiem powierzchownej warstwy rogowaciejącej nabłonka. Rumień powstaje w wyniku unaczynienia lub przekrwienia błony śluzowej. Infiltracji strzępek do nabłonka zazwyczaj się nie obserwuje, a powierzchnia nabłonka zawiera rezydujące blastospory. Występuje również znaczna komórkowa reakcja immunologiczna.

Objawy kandydozy rumieniowej:

czerwone zabarwienia
zapalenie błony śluzowej
rozlany zanik brodawek nitkowatych na grzbiecie języka

2.Kandydoza rzekomobłoniasta (pleśniawki)
Proces chorobowy może obejmować całą jamę ustną, a każda pseudobłona zawiera poplątane masy pseudostrzępek z pączkującymi komórkami drożdży, złuszczonymi komórkami nabłonka oraz resztkami rozpadłych tkanek. Pacjenci skarżą się na objawy suchości i pieczenia jamy ustnej, zaburzenia smaku i utratę apetytu.
Kandydoza rzekomobłoniasta rzadko jest bolesna, często przyjmuje wygląd formy rumieniowej (np.po mechanicznym potarciu), a w przypadku małych, dobrze odgraniczonych zmian rumieniowych zmiany rzekomobłoniaste mogą być na ich obwodzie lub odwrotnie.

Objawy kandydozy rzekomobłonistej:

białawe lub żółtawe, miękkie zmiany o wyglądzie zsiadłego mleka, które po zdjęciu z powierzchni błonyśluzowej pozostawiają czerwone, krwawiące podłoże.

3.Kandydoza przewlekła hiperplastyczna (leukoplakia grzybicza)
Jest rzadka forma grzybic występującą najczęściej u osób palących tytoń w okolicy trójkąta zatrzonowcowego i błony śluzowej kątów ust. Kandydoza hiperplastyczna jamy ustnej może wiążać się z immunologicznymi i endokrynnymi nieprawidłowościami.

Objawy kandydozy przewlekłej:

białe płytki lub grudki

Grzybica pochwy

admin — Wed, 15 Apr 2009 08:59:35 +0000

Stan zapalny narządów płciowych (pochwa, srom) wywołany jest drożdżakami Candida albicanas. Choroba rozwija się w przypadku obniżenia sił odpornościowych ustroju, a także wskutek stosowania dużych dawek antybiotyków, które niszczą florę bakteryjną pochwy, hamującą normalnie rozwój drożdżaków. Rozwojowi grzybów pochwy i sromu sprzyja także ciąża. Choroba zaczyna się od jelit w wyniku braku mikroflory w jelicie. Prawidłowa mikroflora narządów płciowych wytwarzana jest w jelicie w procesie przetwarzania pożywienia, ale jeśli w naszym organizmie są pasożyty – drożdżaki, lambrie, glisty lub inne, to powodują jej zanik. Grzybicze zapalenie sromu i pochwy występuje w postaci ostrej i nawrotowej. O nawrotowej infekcji grzybiczej mówi się w tedy, gdy w ciągu roku wystąpią trzy lub więcej epizody choroby.

Rozwój zakażenia grzybiczego ułatwia:

stale wilgotna skóra
cukrzyca
zaburzenia hormonalne
leczenie antybiotykami
leczenie lekami immunosupresyjnymi
anemia
zaburzenia odporności organizmu
cukrzyca
nieprawidłowe używanie tamponów
stosowanie płynów do higieny intymnej do płukania pochwy

Objawy u kobiet:

świąd
pieczenie i obrzęk pochwy
upławy
białawe naloty w przedsionku pochwy i w pochwie, leżące na zaczerwienionej i rozpulchnionej błonie śluzowej
bolesne i częste oddawanie moczu

Grzybica penisa

admin — Wed, 15 Apr 2009 08:57:53 +0000

Podobnie jak w przypadku grzybicy pochwy, także i w tym wypadku często dochodzi do zarażenia drogą płciową. Zarażenie grzybami chorobotwórczymi może być bardzo uciążliwe, głównie ze względu na swąd. Należy równocześnie pamiętać, że niektóre grzyby i drożdżaki mogą znajdować się bezpośrednio na penisie oraz w jego okolicach, nie dając przy tym wyraźnych, jednoznacznych objawów.

Objawy u mężczyzn:

obrzęk
zaczerwienienie żołędzi i napletka
białe, serowate naloty oraz pieczenie
ból przy wzwodzie i oddawaniu moczu
świąd i pieczenie na żołędzi i pod napletkiem
bolesne nadżerki przykryte serowatą wydzieliną

Grzybica pachwin

admin — Tue, 14 Apr 2009 19:16:16 +0000

Ta grzybica wywołana jest przez Epidermophyton floccosum i obejmuje pachwiny, narządy płciowe i wewnętrzną powierzchnię ud. W pachwinach przybiera wygląd półkolisty, z zaczerwienieniem skóry i łuszczeniem naskórka.
Grzybica pachwin jest schorzeniem skóry, które najczęściej występuje latem. Podwyższona temperatura i wilgotność sprzyjają zakażeniom, zwłaszcza u ludzi otyłych lub noszących nieprzewiewne stroje. Poza tym warto wiedzieć, iż leczeniu sprzyja częste zmienianie bielizny. Pamiętać trzeba też o odpowiednim doborze ubrania na upalne dni oraz przecieraniu spirytusem salicylowym pachwin. Pozwoli to zapobiec nawrotowi choroby.

Objawy:

mocno odgraniczone zaczerwienienia w obrębie pachwin, na którego obrzeżach pojawiają się pęcherzyki, krostki lub strupy.

Grzybica układu pokarmowego

admin — Tue, 14 Apr 2009 19:06:40 +0000

Do grzybicy dochodzi w wyniku zarażenia bakteriami z rodzaju Candida, Aspergillus, na skutek flory bakteryjnej w jamie ustnej. Ryzyko zachorowania jest większe u osób z obniżoną odpornością , chorych na cukrzycę, na białaczkę, ziarnicę złośliwą, zakażonych wirusem HIV, leczonych kortykosteroidami, antybiotykami oraz cytostatykami. U osób zarażonych mogą wystąpić powikłania takie jak: krwawienie z przewodu pokarmowego, zwężenie przełyku, zapalenie otrzewnej, serca lub płuc, opon mózgowo-rdzeniowych, sepsa.

Objawy:

bóle i pieczenie za mostkiem (przełyk), w nadbrzuszu
biegunka, wzdęcia
utrata łaknienia
białe błyszczące plamki w ustach, krwawiące przy próbach ich usunięcia

Grzybica układu oddechowego

admin — Tue, 14 Apr 2009 18:56:20 +0000

Bakterie typu Cryptococcus neoformans, wywołują chorobę zwaną Kryptokokoza. Choroba o przebiegu podostrym lub przewlekłym, atakuje ośrodkowy układ nerwowy, płuca (grzybice narządowe, głębokie) lub skórę i tkankę podskórną (grzybice powierzchowne). Ten rodzaj grzyba rozwija się w odchodach gołębich. Wysuszony nawóz gołębi zawierający komórki grzyba jest źródłem zakażenia ludzi. Wrotami zakażenia są najczęściej drogi oddechowe, rzadziej uszkodzona skóra. Zakażenia dróg oddechowych powodują również grzyby należące do rodzajów: Rhizopus, Mucor, Absidia, Mortierella i Cunninghamella, które wywołują chorobę zwaną Murkomikozą. Grzyby te szeroko występują w rozkładających się produktach roślinnych i zwierzęcych. Murkomokoza jest bardzo żadka chorobą występującą u osób z niewyrównana cukrzycą , wprzebiegu białaczek, chłoniaków u osób z zaburzeniami fogozytozy i przedłużająca się neuropatią. Rozpoznanie tego grzyba ustala się na podstawie stwierdzenia charakterystycznych strzępków grzyba , zwykle bez błon poprzecznych, wyhodwanych z tkanek lub wydzieliny oskrzelowej. Jest to bardzo poważna choroba i często kończy się zgonem. Grzybice dolnych dróg oddechowych wywołuje grzyb z gatunku Aspergillus – kropidlaki. Zakażenie tym grzybem może dojśc w miejscach rozbiórek domów, na budowach, w piwnicach i gniazdach ptaków. Grzyby mogą także zasiedlać pokrycia mebli, tapety, meble plecione, kompostowniki i wystepować w kurzu omowym. Często występuja takie powikłania jak: krwotok, zawał płuca (martwica wywołana problemami z z mukrwieniem), ropienia płuc, sepsa. Kropidlaki wtwarzają aflatoksynęczyli substancje, która powoduje objawy zatrucia i mogą przyczynić się do powstania raka wątroby.

Objawy:
(wywołane grzybami Cryptococcus neoformans)

bóle w klatce piersiowej
kaszel
gorączka
duszności
ból głowy
nudności
wymioty
osłabienie
chudnięcie
postępująca demencja
zmiany w płynie mózgowo-rdzeniowym podobne są do zmian w gruźlicy:
zmniejszenie stężenia glukozy
zwiększenie stężenia białka
mierne zwiększenie liczby leukocytów z przewagą limfocytów
w układzie kostnym występują zmiany osteolityczne z tworzeniem zimnych ropni.

Objawy:
(wywołane grzybami Rhizopus, Mucor, Absidia, Mortierella i Cunninghamella)

ostre bakteryjne zapalenie płuc z bólem w klatce piersiowej
gorączka, krwioplucie
powstawanie ropienie płuc
zapalenie zatok przynosowych z krwawieniem
rozsiew krwiopochodny do innych narządów

Objawy
(wywołane grzybami Aspergillus)

gorączka
bóle w klatce piersiowej
kaszel, krwioplucie
duszność

Grzybica skóry

admin — Sun, 05 Apr 2009 13:00:53 +0000

Grzyby powodujące grzybice skórne rozwijają się w wierzchniej warstwie skóry człowieka, przede wszystkim w jej fałdach, oraz na skórze stóp. Wilgotne i ciepłe otoczenie ułatwia ich rozwój. Grzybice są często występującymi schorzeniami skóry. Ocenia się, że na grzybicę skóry choruje około 15-30% społeczeństwa. U sportowców mamy do czynienia przede wszystkim z grzybicą stóp. Starsi ludzie cierpią przeważnie na grzybicę, która występuje w zmarszczkach (fałdach skóry) i paznokciach. Najczęściej grzybica skóry występuje między palcami stóp lub w fałdach skóry, np. pod piersiami lub w pachwinach. Początkowo widoczne jest zaczerwienienie, następnie skóra zaczyna się łuszczyć oraz zmienia barwę. Gdy wyleczy się chore miejsce, grzyby rozprzestrzeniają się na dalsze obszary skóry w postaci okrągłych lub girlandowatych tworów. Na stopach i innych obszarach zrogowaciałej skóry mogą powstać sączące się, bolesne szczeliny. Szczególną postacią grzybicy skóry jest grzybica paznokci. Gdy zainfekowany jest paznokieć, zmienia kolor na szarozielony i staje się nieprzezroczysty. Zakażone bywają przeważnie paznokcie palców stóp.

Grzybica skóry stóp, a w szczególności grzybica paznokci jest wysoce zakaźna. Dopóki zmiany znajdujące się na paznokciach nie ustąpią, stanowią potencjalne źródło zakażenia. Dlatego niezwykle ważne jest przestrzegani kilku prostych zasad, które mogą znacznie ograniczyć rozprzestrzenianie się chorób pomiędzy członkami rodziny:

nie korzystaj ze wspólnego ręcznika
miej tylko swoje nożyczki lub cążki do paznokci i nikomu ich nie użyczaj
pod prysznic chodź tylko w swoich osobistych klapkach
dokładnie płucz i odkażaj wannę po każdej kąpieli

Wszyscy, którzy przebywają w ciepłych, wilgotnych i ciemnych pomieszczeniach, a także ci, którzy korzystają z „publicznych” saun, z zakładowych wspólnych pryszniców, odwiedzają baseny i ośrodki sportowe, pracownicy kopalń, hut, pralni oraz murarze, policjanci i żołnierze … czyli wszyscy, którzy w czasie pracy lub uprawiania wybranej dyscypliny sportowej silnie się pocą, mają kontakt z wolnostojącą wodą (np. korzystają z ogólnodostępnego prysznica), jak również ci, którzy chodzą bosymi nogami po dywanach hotelowych, noszą ciężkie sznurowane, opinające kostkę buty. Grzybicą można się też zarazić od kogoś kto jest zarażony np. w sklepie obuwniczym przymierzając zakażone obuwie a nawet we własnym domu gdy ktoś z domowników cierpi na tę chorobę i użytkuje wspólną wannę, ręczniki.

Najbardziej podatne na zarażenie grzybicą są osoby:

z zaburzeniami układu odpornościowego,
z zaburzeniami krążenia,
z zaburzeniami hormonalnymi,
z zaburzeniami żołądkowo jelitowymi,
z chorobami, które wymagają podawania sterydów lub cytostatyków,
chorzy na cukrzycę,
pacjenci osłabieni po przebytych poważnych schorzeniach,
pacjenci z niedokrwistością,
osoby otyłe

Objawy grzybica skóry:

zaczerwienienie skóry
pieczenie stóp
swędzenie stóp
nadmierna potliwość stóp
pękanie naskórka
łuszczenie naskórka