Sarcocystis hominis jest rzadko występującym chorobotwórczym pierwotniakiem z rodziny Sarcocystidae (podtyp Coccidia), który wywołuje u człowieka tak zwaną sarkocystozę – chorobę atakującą jelito cienkie przewodu pokarmowego oraz tkankę mięśniową. Zarażenia nim obserwuje się na całym świecie.Częstość zarażenia w Polsce jest niedostatecznie poznana – szacuje się ją na kilkanaście procent, przy czym większą ilość zarażeń obserwuje się u dzieci.
Jak dochodzi do zarażenia
Do zarażenia pierwotniakiem Sarcocystis hominis dochodzi przez jamę ustną, poprzez połknięcie sporocysty wraz z zarażoną nimi wodą lub pokarmem. Do zarażenia może dojść również poprzez spożycie mięsa zarażonego sarkocystami Sarcocystis hominis.
Objawy zarażenia Sarcocystis hominis
Sarcocystis hominis powoduje u człowieka tak zwaną sarkocystozę [sarcocystosis] przewodu pokarmowego i/lub mięśni.
W stadium ostrym tej choroby obserwuje się:
- biegunkę
- bóle brzucha
- podwyższoną temperaturę ciała
W postaci przewlekłej sarkocystozy, kiedy pierwotniak może zagnieżdżać się w tkance mięśniowej różnych części ciała, odnotowuje się:
- bóle mięśniowe
- utratę łaknienia
- złe samopoczucie
- stany podgorączkowe
- możliwe są również zarażenia Sarcocystis hominis przebiegające bezobjawowo
Cykl rozwojowy Sarcocystis hominis
Wyodrębnia się w nim etapy rozmnażania bezpłciowego (zachodzące w mięśniach) oraz etapy rozmnażania płciowego przebiegające w świetle jelita. W cyklu rozwojowym Sarcocystis hominis można wyróżnić stadia rozwojowe takie jak: sporocysta, sporozoit, schizont, merozoit, mikro- i makrogamety, zygota, oocysta i inne. Sporocysta po dostaniu się do organizmu człowieka przekształca się w sporozoity, które w komórkach nabłonkowych jelita cienkiego przechodzą w schizonty. Schizonty po wielokrotnym podziale rozpadają się na merozoity, które przekształcają się w mikro- i makrogamety, bądź wraz z makrofagami krwi przedostają się do tkanki mięśniowej (np. jelit) tworząc tam wypełnione bradyzoitami sarkocysty. W procesie rozmnażania płciowego mikrogametocyty wytwarzają mikrogamety a makrogametocyty tworzą makrogamety. Gamety łączą się tworząc zygotę, która otacza się otoczką i w wyniku tego powstaje oocysta. Następnie cysta zostaje wydalona z kałem, gdzie w środowisku zewnętrznym podlega dalszym podziałom tworząc inwazyjną sporocystę.
